Raport podaje U, wartość p i mediany dwóch grup. Do rozdziału trafia zdanie: „Test wykazał istotną różnicę median”. Taki wniosek wymaga więcej niż obecności median obok wyniku testu. Statystyka rangowa i opisowe podsumowanie grup pełnią inne funkcje.
Przejdziesz od gotowego wydruku do akapitu, który zachowuje kierunek, liczebności i wariant analizy. Fikcyjny przykład pozwoli odtworzyć oznaczenia. Poradnik dotyczy opisu istniejącego wyniku U Manna-Whitneya dla niezależnych grup; wybór metody powinien być wcześniej uzasadniony w analizie.
Odczytaj nazwę procedury i znaczenie porównania
Sprawdź, czy raport rzeczywiście dotyczy dwóch niezależnych grup. Samo występowanie dwóch kolumn nie rozstrzyga tej kwestii. Powtarzane pomiary tych samych osób, dopasowane pary lub obserwacje zgrupowane wymagają odpowiedniego uwzględnienia zależności.
Następnie odszukaj hipotezę alternatywną, sposób obliczenia p i definicję statystyki. Test dwustronny i jednostronny nie są zamiennymi podpisami tego samego wyniku. Wartości p nie wolno po zobaczeniu kierunku dzielić przez dwa tylko po to, aby uzyskać mniejszą liczbę.
Dokumentacja R wyjaśnia, że w literaturze stosuje się różne definicje statystyki sumy rang, z odjęciem minimalnej sumy lub bez niego. Stąd oznaczenie W w jednym raporcie nie musi mieć takiej samej wartości jak W w innym. Przy opisie korzystaj z dokumentacji rzeczywistego programu i zachowaj jego wariant.
Prześledź mały, jawnie fikcyjny przykład
Wszystkie dane są autorskim ćwiczeniem rachunkowym. Grupa A ma wartości 1, 2, 3, 4 i 5, a grupa B: 6, 7, 8, 9 i 10. Wynik oznacza umowną punktację trudności, gdzie więcej punktów znaczy większą trudność. Nie są to dane uczestników, a pięć obserwacji w grupie nie stanowi rekomendacji liczebności badania.
Po wspólnym uporządkowaniu dziesięciu wartości nie ma remisów. Rangi A to 1, 2, 3, 4 i 5, więc ich suma wynosi 15. W przyjętej tutaj konwencji U dla A to 15 - 5 × 6 / 2 = 0. Komplementarna statystyka wynosi 25, bo istnieje 5 × 5 par między grupami.
W tym konkretnym zbiorze każda wartość A jest niższa od każdej wartości B. Mediany wynoszą odpowiednio 3 i 8 punktów, a zakresy 1-5 i 6-10. Dla dokładnego testu dwustronnego przy wymienialności etykiet pod hipotezą zerową są 252 możliwe przypisania pięciu rang do A. Dwa skrajne przypisania dają p = 2 / 252, czyli około 0,00794.
Rachunek odtworzono enumeracją przypisań, niezależnie od narracji. Nie podajemy Z, ponieważ w przykładzie wykorzystano wariant dokładny, a nie wynik normalnego przybliżenia. Nie ma potrzeby dopisywania statystyki, której raport nie zawiera.
Kierunek odczytaj z danych, a nie z samego minimum U
Jeśli program raportuje mniejszą z dwóch komplementarnych wartości U, sama mała liczba nie mówi, która grupa ma wyższe wyniki. Potrzebujesz zgodnych z kodowaniem statystyk opisowych, rang lub odpowiedniej miary efektu. Ustalenie kierunku powinno dać się powiązać z nazwami grup.
W demonstracji można napisać, że zaobserwowane wyniki A były niższe niż B. Nie zastępuj tego oceną „A radziła sobie lepiej”, dopóki nie sprawdzisz znaczenia skali. Nasza umowna punktacja opisuje trudność, więc wyższy wynik oznacza więcej trudności. Przy innej skali interpretacja byłaby odwrotna.
Usługa „Opracowanie rozdziału wyników” może objąć opis gotowego testu w kontekście pytania pracy. Przygotuj pełny raport, definicję zmiennej, nazwy i liczebności grup, informację o kierunku skali oraz metodzie obliczenia p. Sam zrzut jednej komórki U nie wystarcza.
Nie nazywaj testu automatycznie porównaniem median
Różnica median jest opisem dwóch środków rozkładów. Wynik rangowy wykorzystuje porządek obserwacji między grupami. Aby odczytywać go jako przesunięcie położenia, potrzebne jest odpowiednie uzasadnienie modelu i porównywalności kształtów rozkładów. Sama obecność median w raporcie tego nie potwierdza.
Różnice rozproszenia lub kształtu mogą komplikować prostą interpretację. Nie pisz więc uniwersalnie, że istotny U dowodzi różnicy median, ani że nieistotny U dowodzi jednakowych rozkładów. Sprawdź, co dokładnie testowano i jaki zakres wniosku uzasadnia wykonana procedura.
R rozróżnia również estymator różnicy lokalizacji od prostej różnicy median. W wariancie dwuprobnym estymator Hodgesa-Lehmanna opiera się na medianie różnic między obserwacjami z obu grup. W naszym szczególnym zbiorze wynosi -5 punktów i przypadkiem jest równy różnicy median 3 - 8. Ta równość nie stanowi ogólnej własności.
Napisz akapit i sprawdź jego granice
Przykładowy zapis brzmi: „W demonstracyjnym zbiorze punktacja trudności była niższa w grupie A (n = 5, mediana 3, zakres 1-5) niż w grupie B (n = 5, mediana 8, zakres 6-10). W dokładnym, dwustronnym teście U Manna-Whitneya otrzymano U dla A = 0, p = 0,00794. W tych danych każda zaobserwowana wartość A była niższa od każdej wartości B”.
Ostatnie zdanie opisuje wyłącznie fikcyjne obserwacje. Nie uprawnia do stwierdzenia, że każda osoba z populacji A ma niższy wynik od każdej osoby z populacji B. Nie dowodzi też działania jakiejś interwencji, ponieważ przykład nie zawiera projektu pozwalającego oceniać przyczynę.
W rzeczywistym raporcie warto przedstawić odpowiednią miarę wielkości efektu wraz z niepewnością, jeśli została poprawnie wyznaczona. Nie wyliczaj automatycznie r z p ani nie dopisuj przedziału z innego wariantu analizy. Jeśli tych informacji brakuje, poproś o uzupełnienie i zachowaj granicę dostępnego wyniku.
Co może różnić dwa wydruki?
Oprócz definicji statystyki znaczenie mają dokładne i przybliżone p, korekta ciągłości, remisy i sposób traktowania braków. Zachowanie programów i ich wersji może się różnić. Aktualna dokumentacja R-devel opisuje również dokładne wnioskowanie z warunkowego rozkładu rang przy remisach; nie należy przenosić do każdego programu starego uproszczenia „remisy zawsze wykluczają exact”.
Nie przepisuj jednak nazwy wariantu z dokumentacji zamiast z wykonanego raportu. Najpierw sprawdź rzeczywiste ustawienia i wersję. Jeśli p różni się między plikami, ustal przyczynę z analitykiem, zamiast wybierać niższą wartość.
Przy zaokrąglaniu zachowaj właściwy zapis małego p, a przy wyniku nieistotnym nie traktuj braku istotności jako dowodu równości. Opis chi-kwadrat pokazuje podobną potrzebę odczytania pełnego raportu w innym rodzaju danych. Rozwinięcia tych trzech zagadnień znajdziesz w sekcji „Czytaj również”.
Przed oddaniem sprawdź zgodność nazw grup, N, kierunku skali, wariantu testu i wniosku. Usługa „Sprawdzenie istniejącego opracowania wyników” może objąć kontrolę opisu względem otrzymanej analizy. Omów sprawdzenie akapitu z testem U. Dobór metody i ponowne obliczenia pozostają osobnym zakresem.
Źródła i zakres opracowania
- R Core Team. Dokumentacja stats: wilcox.test - Wilcoxon Rank Sum and Signed Rank Tests. https://stat.ethz.ch/R-manual/R-devel/library/stats/html/wilcox.test.html
Opracowanie źródeł: 6 listopada 2026 roku. Wszystkie sytuacje, wypowiedzi i dane demonstracyjne w poradniku są autorskimi materiałami edukacyjnymi. Nie przedstawiają rzeczywistych badań ani historii klientów.



