Przejdź do treści

Rozdział wyników

Wyniki ankiety i wywiadów razem: jak pokazać zgodność, uzupełnienie i rozbieżność

Około 6 min czytania

Troje studentów omawia wydruki z wykresami i notatki, obok leży dyktafon.

Wyniki ankiety i wywiadów mogą znajdować się w jednym rozdziale, a mimo to nie tworzyć wspólnej odpowiedzi. Z drugiej strony umieszczenie cytatu pod wykresem nie dowodzi, że oba materiały wzajemnie się potwierdzają. Potrzebujesz pokazać, na jakie pytanie odpowiada każde ustalenie, jaka jest relacja między nimi i czego połączenie nadal nie pozwala stwierdzić. Zacznij od rzeczywistego projektu i konkretnego pytania badawczego, nie od efektownego układu strony.

Sprawdź, czy projekt zakładał integrację

Dwa rodzaje danych nie oznaczają automatycznie badania mieszanego. Ważne jest to, dlaczego je zgromadzono i w jaki sposób mają się łączyć. Wywiady mogły pomóc przygotować ankietę, wyjaśniać wcześniej zaobserwowany wynik albo stanowić równoległy materiał o tym samym zjawisku. Każda z tych sytuacji wymaga innego opisu. Nie dopisuj po fakcie projektu, którego nie zrealizowano.

Fetters, Curry i Creswell rozróżniają integrację na poziomie projektu, metod oraz interpretacji i raportowania. To pomaga oddzielić pytanie o poprawność całego badania od zadania redakcyjnego. Ten poradnik dotyczy prezentacji rzeczywiście uzyskanych i opracowanych ustaleń. Gdy nie wiadomo, jak materiały miały się łączyć, samo przepisanie rozdziału nie rozstrzygnie decyzji metodologicznej.

Ustal wspólne pytanie i granice porównania

Przed zestawieniem wyników zapisz, jaki obszar mają razem wyjaśnić. Nie wystarczy wspólne słowo, na przykład „komunikacja”. Ankieta o częstotliwości korzystania z kanału i rozmowa o zaufaniu do nadawcy mogą wnosić różne informacje. Ich połączenie wymaga wyjaśnienia relacji między częstotliwością, doświadczeniem i zakresem interpretacji. Nie zastępuj tej relacji podobnie brzmiącym nagłówkiem.

Sprawdź również, kto i kiedy dostarczył materiał. Uczestnicy wywiadów mogą stanowić część osób ankietowanych, inną grupę albo materiał z odrębnego okresu. Jeśli nie można powiązać danych na poziomie osoby, nie opisuj ich jako indywidualnie dopasowanych odpowiedzi. Zestawienie grupowych ustaleń ma inny zakres niż porównanie wypowiedzi i wyniku tej samej osoby.

Przygotuj karty wspólnego ustalenia

Każda karta może zawierać pięć elementów: pytanie, wynik ilościowy, ustalenie jakościowe, relację między nimi oraz ograniczenie. Podaj źródło każdego elementu. Przy liczbie będzie to konkretne zestawienie i podstawa, przy analizie jakościowej zakres materiału oraz odwołanie do udokumentowanej kategorii. Sama atrakcyjna wypowiedź nie zastępuje wyniku z całej odpowiedniej analizy.

W literaturze metodologicznej wspólna prezentacja wyników bywa określana jako joint display. Jej funkcją jest wydobycie relacji, której nie widać po przeczytaniu dwóch osobnych opracowań. Forma może być różna. Na tej stronie wykorzystujemy karty, aby zachować czytelność również na telefonie. O wartości zestawienia decyduje uzasadnione połączenie informacji, a nie to, czy zostały ułożone w tabeli.

Przykład: trzy różne relacje między materiałami

Przykłady demonstracyjne. Poniższe opisy dotyczą fikcyjnego projektu o korzystaniu z konsultacji. Nie zawierają wyników rzeczywistego badania. Każda karta pokazuje inny sposób odczytania relacji, a nie obowiązkowy schemat trzech rezultatów w każdej pracy.

Zgodność w określonym zakresie

Ankieta wskazuje, że w badanej grupie często wybierano możliwość zadania pytań jako przydatny element konsultacji. Analiza rozmów opisuje, jak uczestnicy korzystali z tego elementu, wyjaśniając niejasne polecenia. Wspólna informacja dotyczy deklarowanej przydatności zadawania pytań. Nie dowodzi jeszcze poprawy ocen ani szybszego wykonywania zadań.

Uzupełnienie

Zestawienie ankiety pokazuje różne formy udziału, lecz nie wyjaśnia warunków wyboru. W rozmowach pojawia się opis dopasowania terminu do pracy zawodowej. Materiał jakościowy wnosi kontekst możliwej decyzji. Nie należy przedstawiać go jako policzonej przyczyny zachowania wszystkich ankietowanych, jeśli takiej zależności nie zbadano.

Rozbieżność wymagająca wyjaśnienia

Ogólna ocena jasności informacji jest w ankiecie korzystna, a część rozmów opisuje trudności w rozpoznaniu konkretnego terminu. Sprawdź, czy oba materiały dotyczą tego samego komunikatu, okresu i uczestników. Rozbieżność może ujawniać różnicę zakresu pytania lub doświadczeń. Nie usuwaj niewygodnych wypowiedzi tylko po to, aby uzyskać jeden prosty przekaz.

Nie zamieniaj rozmów w nieistniejący sondaż

Przy prezentacji jakościowej liczba fragmentów nie jest automatycznie liczbą osób. Kilka wypowiedzi jednego rozmówcy nie powiększa grupy. Jeśli podajesz częstości, wyjaśnij jednostkę, cel zliczania i zgodność z przyjętym podejściem. Nie zamieniaj znaczenia tematu w ranking jego ważności tylko dlatego, że łatwo policzyć wystąpienia kodu.

Podobnie brak wypowiedzi o danym doświadczeniu nie zawsze oznacza, że doświadczenie nie wystąpiło. Rozmówca mógł nie otrzymać porównywalnego pytania lub rozwinąć inny wątek. Podstawę jakościowego ustalenia sprawdzisz w poradniku kategoryzacji wywiadów. Łączenie źródeł nie znosi obowiązku rzetelnego opracowania każdego z nich osobno.

Zapisz wspólny akapit bez zacierania różnic

Przykładowy kierunek redakcji brzmi: „Zestawienie ankiet wskazywało na deklarowaną przydatność możliwości zadawania pytań. W analizowanych rozmowach ten obszar był opisywany poprzez przykłady wyjaśniania poleceń. Oba materiały odnoszą się do korzystania z konsultacji, lecz nie zawierają bezpośredniego pomiaru zmiany osiągnięć”. Każda część ma określone źródło i granicę.

Gdy wyniki się różnią, opisz różnicę oraz sprawdzone informacje o zakresie. Jeżeli nie potrafisz jej rozstrzygnąć, zachowaj ten status. Możesz wskazać możliwe wyjaśnienia w dyskusji, ale nie przedstawiaj przypuszczenia jako ustalenia. Pomocne jest oddzielenie wyniku, dyskusji i wniosku. Dodanie drugiego materiału nie pozwala dowolnie wzmocnić pierwszego.

Zachowaj ślad do obu opracowań

W roboczej karcie pozostaw numer zestawienia, wersję wyników, oznaczenie kategorii i lokalizacje materiału jakościowego. Jeżeli zmieni się jedna część analizy, będzie wiadomo, które wspólne twierdzenia trzeba ponownie sprawdzić. Zapis relacji powinien również wskazywać przypadki, których porównanie nie obejmuje. To chroni przed nieświadomym rozszerzeniem zakresu podczas redakcji zakończenia.

Czytelnik nie musi oglądać całego warsztatu roboczego. Powinien jednak móc rozpoznać podstawę ważnego stwierdzenia. Cytat w akapicie powinien mieć uzasadnioną funkcję, a liczba właściwy mianownik. Dla obu materiałów zachowaj informację o pochodzeniu i warunkach uzyskania. Opis „wszystko potwierdza to samo” jest zbyt ogólny, jeżeli nie wiadomo, co dokładnie porównano.

Sprawdź, czy połączenie rzeczywiście pomaga

Przeczytaj samą część wspólną. Czy wnosi informację wykraczającą poza powtórzenie dwóch podsumowań? Czy wskazuje zgodność, nowy kontekst albo nierozstrzygniętą rozbieżność? Jeśli nie, być może materiały trzeba przedstawić osobno i uczciwie określić ich rolę. Nie każda praca potrzebuje takiej samej konstrukcji. Układ dopasuj do mapy całego rozdziału wyników.

W ramach usługi „Opracowanie rozdziału wyników” możemy uporządkować prezentację ustaleń na podstawie rzeczywiście przygotowanych analiz. Prześlij pytania pracy, oba opracowania i opis ich powiązania w projekcie. Ustalimy, które relacje można pokazać, a które wymagają dodatkowego wyjaśnienia lub pozostają ograniczeniem.

Najczęstsze pytania

Czy ankieta i kilka wywiadów automatycznie oznaczają badanie mieszane?

Nie. Potrzebne jest uzasadnienie ich ról i rzeczywistego sposobu integracji w projekcie. Sama obecność dwóch rodzajów materiału nie określa całej metodologii.

Czy rozbieżność między ankietą i wywiadami trzeba usunąć z opisu wyników?

Nie należy jej ukrywać. Trzeba sprawdzić zakres, czas, grupy i znaczenie pytań, a następnie opisać to, co potwierdzono, oraz nierozstrzygnięte ograniczenia.

Bibliografia

  • Fetters M.D., Curry L.A., Creswell J.W. (2013), Achieving Integration in Mixed Methods Designs - Principles and Practices, Health Services Research, 48(6 Pt 2), 2134-2156. DOI: 10.1111/1475-6773.12117. Wykorzystano rozróżnienie poziomów integracji oraz wspólnej prezentacji i relacji między ustaleniami.
  • Pełny tekst w repozytorium Yale: https://bpb-us-w2.wpmucdn.com/campuspress.yale.edu/dist/3/2905/files/2022/04/Fetters-Curry-Creswell-Integration-MM-HSR-2013.pdf
  • Karty konsultacji i przykładowy akapit są autorskimi materiałami demonstracyjnymi.

Arkusz do samodzielnej pracy

Rozpisz swój rozdział przed redakcją.

Arkusz planowania rozdziału wyników pomoże połączyć pytania badawcze z danymi, tabelami, opisem i miejscem na dyskusję. Możesz pracować z nim samodzielnie, bez podawania e-maila.

Twój materiał. Konkretny zakres pomocy.

Ustalmy zakres na podstawie Twoich materiałów.

Napisz, czy masz ankietę, wywiady, dokumenty albo gotowy fragment. Dodaj oczekiwany rezultat, termin i najważniejsze wytyczne.

Wysłanie zapytania rozpoczyna ustalanie zakresu. Cenę i warunki realizacji poznasz przed decyzją o zamówieniu.

Zapytaj o opracowanie