Przejdź do treści

Rozdział wyników

Wyniki przed i po. Jak pokazać różnice między uczestnikami?

Około 4 min czytania

Osiem punktów od minus dwóch do plus trzech. Każdy punkt oznacza zmianę wyniku jednej osoby.

Średni wynik po warsztatach jest wyższy o pół punktu. Czy to znaczy, że większość uczestników uzyskała lepszy wynik? Sama średnia tego nie pokazuje. W rozdziale wyników zacznij od par pomiarów, oblicz zmianę każdej osoby i pokaż, jak te zmiany się różnią. Wtedy wykres i opis opowiadają o tym samym zbiorze osób.

Policz zmianę w obrębie każdej pary

Połącz pomiary po identyfikatorze uczestnika. Sprawdź, czy dla danej osoby i okresu masz dokładnie jeden właściwy rekord. Zapisz kierunek odejmowania, na przykład wynik po minus wynik przed. Wtedy liczba dodatnia oznacza wynik wyższy po warsztatach. Dopiero znając skalę i cel pomiaru, możesz stwierdzić, czy wyższy wynik oznacza pożądaną zmianę.

Jeżeli masz 10 pomiarów początkowych i 8 poprawnie powiązanych pomiarów końcowych, do prostego opisu zmian wchodzą te osiem par. Dwie osoby bez drugiego pomiaru pozostają widoczne w opisie przepływu uczestników. Nie traktuj brakującego wyniku jako zera ani jako braku zmiany. Do różnicy średnich użyj tej samej grupy na obu etapach, jeśli chcesz ją interpretować jako średnią różnic indywidualnych. Więcej o różnym składzie próby znajdziesz w poradniku o ubytku próby między pomiarami.

Przykład autorski z krótkiego szkolenia

Osiem osób wypełniło dwukrotnie to samo ćwiczenie punktowane od 0 do 20. Przyjmijmy dla ćwiczenia, że wyższy wynik oznacza więcej poprawnych odpowiedzi. Po odjęciu wyniku początkowego od końcowego otrzymano zmiany +3, +2, +1, +1, 0, 0, -1 i -2. Suma zmian wynosi 4 punkty, a średnia dla ośmiu par to +0,5 punktu. Cztery osoby uzyskały więcej punktów, dwie tyle samo, a dwie mniej.

Możliwy zapis w pracy brzmi tak. „Wśród ośmiu uczestników z kompletem pomiarów średnia zmiana wyniku wyniosła +0,5 punktu. Wynik wzrósł u czterech osób, nie zmienił się u dwóch i spadł u dwóch. Indywidualne różnice mieściły się od -2 do +3 punktów”. Jeżeli raportujesz też odsetki, podaj ich podstawę. Cztery osoby to 50% z ośmiu kompletnych par. W grupie dziesięciu osób z pomiarem początkowym nie znamy kierunku zmiany dla dwóch uczestników.

Wybierz wykres, który odpowiada na pytanie

Przy małej próbie pokaż punkty przed i po na jednej skali, łącząc wyniki tej samej osoby odcinkiem. Odcinek pokazuje parę, a nie przebieg między pomiarami. Jeżeli punkty się pokrywają, zadbaj, aby czytelnik widział wielokrotne wystąpienia albo wybierz wykres różnic z wyraźną linią zera. Położenie różnic względem zera odpowiada wtedy bezpośrednio na pytanie o kierunek i wielkość zmiany. W badaniach, gdzie drobne zmiany mogą być błędem pomiaru, pokaż przyjętą definicję istotnej praktycznie zmiany tylko wtedy, gdy potrafisz ją uzasadnić.

Weissgerber i współautorzy pokazują na przykładach, że słupki średnich mogą zasłonić układ par i różnice między osobami [1]. Średnią nadal można podać. Wyjaśnij, czy służy ona do opisania grupy, czy towarzyszy zaplanowanej analizie niepewności. W podpisie wykresu podaj jednostkę, liczbę par i znaczenie kreski łączącej punkty. Jeżeli dodajesz przedział dla średniej zmiany, opisz jego znaczenie osobno. Poradnik o oznaczeniach niepewności na wykresie pomaga rozróżnić rodzaje oznaczeń niepewności.

Zamknij opis na poziomie danych

Zaobserwowane zmiany opisują uczestników i warunki tego badania. Bez odpowiedniego planu porównawczego nie przypisuj ich szkoleniu. Powtórzenie ćwiczenia, przerwa między pomiarami i inne zdarzenia mogą wpływać na wynik. W dyskusji można omówić takie możliwości, ale w wynikach najpierw wyraźnie podaj, kogo porównano i co było widoczne w parach.

Jeśli masz arkusz z pomiarami i potrzebujesz czytelnego przedstawienia zmian, przygotuj znaczenie zmiennych, identyfikator pary i informację o brakach. Możesz skorzystać z usługi „Tabele i wykresy do wyników badań”. Opisz potrzebny wykres i zakres wyników.

Zakres pomocy przy wykresach i opisie

Czy mogę zlecić same tabele i wykresy?

Tak. Zakres może obejmować wyłącznie prezentację danych, bez całego rozdziału. Ustalimy listę zestawień, podpisy, format edytowalny i to, czy materiał ma zostać wstawiony do dokumentu. Komentarze tekstowe trzeba wskazać jako dodatkowy produkt, jeśli są potrzebne.

Czy kontrola zgodności akapitów z tabelami jest pełną weryfikacją analizy statystycznej?

Nie. To odrębne zakresy. Ocena doboru metody, założeń i obliczeń wymaga odpowiedniego materiału oraz właściwej kontroli analitycznej.

Źródło

Weissgerber T. L., Milic N. M., Winham S. J., Garovic V. D. (2015). Beyond Bar and Line Graphs: Time for a New Data Presentation Paradigm. PLOS Biology, 13(4), e1002128. DOI 10.1371/journal.pbio.1002128.

Arkusz do samodzielnej pracy

Rozpisz swój rozdział przed redakcją.

Arkusz planowania rozdziału wyników pomoże połączyć pytania badawcze z danymi, tabelami, opisem i miejscem na dyskusję. Możesz pracować z nim samodzielnie, bez podawania e-maila.

Twój materiał. Konkretny zakres pomocy.

Ustalmy zakres na podstawie Twoich materiałów.

Napisz, czy masz ankietę, wywiady, dokumenty albo gotowy fragment. Dodaj oczekiwany rezultat, termin i najważniejsze wytyczne.

Wysłanie zapytania rozpoczyna ustalanie zakresu. Cenę i warunki realizacji poznasz przed decyzją o zamówieniu.

Zapytaj o opracowanie