Przejdź do treści

Rozdział wyników

Pytania filtrujące w wynikach ankiety: pokaż, kto naprawdę odpowiadał

Około 6 min czytania

Większy zbiór punktów przed filtrem ankiety i mniejsza grupa po przejściu przez filtr. Oryginalny znak marki.

Pytania filtrujące zmieniają to, kto powinien znaleźć się w podstawie konkretnego wyniku ankiety. Puste pole u osoby pomijającej blok zgodnie z instrukcją ma inne znaczenie niż brak odpowiedzi u osoby skierowanej do tego bloku. Odtwórz ścieżkę przejść, oddziel statusy i dopiero wtedy opisuj procenty. Przećwiczysz to na jednym fikcyjnym zestawie.

Odtwórz drogę od filtra do opisywanego pytania

Wyjmij z kwestionariusza pytanie filtrujące, regułę przejścia i dokładną treść ocenianej pozycji. Sam nagłówek kolumny w eksporcie zwykle nie pokazuje tych informacji. „Nie korzystałem z konsultacji” może kierować poza cały blok ocen. Nie jest wtedy najniższą oceną przydatności konsultacji.

Zapisz, komu pytanie miało być pokazane i co wiadomo o jego rzeczywistym wyświetleniu. Przy formularzu elektronicznym pomocne mogą być zachowana konfiguracja oraz dostępny zapis przejść. Przy ankiecie papierowej sprawdzasz instrukcję i odpowiedzi warunkujące przejście. Nie zakładaj, że każda osoba poprawnie przeszła przez formularz tylko dlatego, że reguła została zapisana.

Redline i współautorzy w badaniu instrukcji pomijania pytań rozróżniali odpowiedź mimo nakazu pominięcia oraz pominięcie pytania, na które należało odpowiedzieć. To użyteczne rozróżnienie przy kontroli spójności. Sam brak wpisu nie wyjaśnia jednak jego przyczyny: osoba mogła także świadomie odmówić odpowiedzi.

Przykład: 120 ankiet, kilka różnych podstaw

Wszystkie pytania, liczby i okoliczności poniżej są fikcyjne. W ćwiczeniu zebrano 120 ankiet. Na pytanie „Czy w tym semestrze skorzystałeś z konsultacji?” odpowiedziały wszystkie osoby: 72 wskazały „tak”, a 48 „nie”. Instrukcja kierowała tylko użytkowników konsultacji do kolejnego bloku.

W tym bloku pytano: „Jak oceniasz przydatność pisemnego podsumowania konsultacji?”. Można było wybrać jedną ocenę albo odpowiedź „nie dotyczy - nie otrzymałem podsumowania”. W naszym przykładzie potwierdzono skierowanie wszystkich 72 osób do tej pozycji. Pytanie nie było obowiązkowe.

Ścieżka przez ankietę
Cały zbiór
120 ankiet z kompletną odpowiedzią na filtr.
Skierowani do bloku
72 użytkowników konsultacji.
Poza blokiem zgodnie z instrukcją
48 osób niekorzystających z konsultacji.
Wypełniona pozycja w bloku
65 odpowiedzi; 7 pól pozostawionych pustych.
Zawartość 65 odpowiedzi
Podsumowanie przydatne
45 osób.
Ani przydatne, ani nieprzydatne
9 osób.
Podsumowanie nieprzydatne
6 osób.
Nie dotyczy - brak podsumowania
5 osób; tej odpowiedzi nie zaliczono do ocen.

Kontrola sum wygląda tak: 72 + 48 = 120; 65 + 7 = 72; 45 + 9 + 6 + 5 = 65. Rozkład ocen obejmuje 60 osób, bo 45 + 9 + 6 = 60. Nie nazywaj wszystkich 65 odpowiedzi ocenami. O pięciu osobach wiadomo, że wskazały brak podsumowania; o przyczynie siedmiu pustych pól nie wiadomo tego samego.

Rozdziel cztery statusy, zanim połączysz kategorie

  • Pominięcie zgodne ze ścieżką: 48 osób miało ominąć blok. Ich niewypełniona pozycja nie jest brakującą oceną użytkownika konsultacji.
  • Brak odpowiedzi w bloku: 7 osób skierowano do pytania, lecz nie zaznaczyły wariantu. Nie dopisuj, że nie otrzymały podsumowania lub były niezadowolone.
  • Jawne „nie dotyczy”: 5 osób wybrało wariant o określonym znaczeniu. W tym kwestionariuszu oznaczał brak podsumowania, a nie ocenę neutralną.
  • Ocena negatywna: 6 osób zaznaczyło „nieprzydatne”. To rzeczywista odpowiedź w skali ocen, dlatego pozostaje w jej podstawie.

Podręcznik Field Trials of Health Interventions opisuje pomijanie pozycji niedotyczących respondenta oraz możliwość odrębnego oznaczania takiego statusu. Nie narzuca jednej cyfry kodowej każdemu badaniu. Własny słownik powinien pozwalać odróżnić brak od zera i od jawnej odpowiedzi, niezależnie od sposobu przechowywania danych.

Jeżeli eksport zawiera po prostu puste komórki, odtwórz status z udokumentowanej reguły i poprzednich odpowiedzi. Gdy filtr również jest pusty albo niejednoznaczny, nie przypisuj automatycznie osoby do grupy pomijającej blok. Zaznacz nierozstrzygnięcie. Nazwa „brak strukturalny” nie zastępuje dowodu, że pozycja rzeczywiście nie dotyczyła danego przypadku.

Powiąż każdy procent z konkretnym pytaniem

Jeśli opisujesz rozkład udzielonych ocen, podstawą jest 60. Przydatność wskazało 45/60, czyli 75,0% oceniających; ocenę neutralną 15,0%, a negatywną 10,0%. Nie obejmujesz tym rozkładem pięciu odpowiedzi „nie dotyczy” ani siedmiu pustych pól.

Jeżeli pytasz, jaka część wszystkich osób skierowanych do bloku zaznaczyła przydatność, obliczasz 45/72 = 62,5%. To udział konkretnego wskazania w grupie 72 osób. Nie oznacza, że pozostałe 37,5% uznało podsumowanie za nieprzydatne. W tej reszcie znajdują się również inne statusy.

W całym zbiorze 45/120 = 37,5%. Taka liczba nie jest oceną przydatności wśród użytkowników konsultacji, bo mianownik zawiera osoby niekorzystające. Nie wybieraj podstawy dlatego, że daje korzystniejszy odsetek. Wybierz informację odpowiadającą celowi akapitu i nazwij ją wprost.

Podobny problem pojawia się przy kilku dozwolonych zaznaczeniach, ale wtedy dodatkowo rozróżniasz osoby i sumę wyborów. Ten inny mechanizm wyjaśnia przykład procentów w pytaniu wielokrotnego wyboru.

Napisz wynik razem z informacją o przejściu

Do bloku oceny podsumowania skierowano 72 osoby deklarujące udział w konsultacjach. Ocenę podało 60 z nich: 45 uznało podsumowanie za przydatne (75,0% oceniających), 9 wybrało ocenę neutralną, a 6 negatywną. Ponadto 5 osób wskazało, że nie otrzymało podsumowania, a 7 pozostawiło pozycję pustą. Pozostałe 48 osób ominęło blok zgodnie z instrukcją.

Ten akapit zachowuje drogę do wyniku i nie zamienia pominięć w niezadowolenie. W rzeczywistym rozdziale dodaj odwołanie do właściwego zestawienia. Liczba 120 może pojawić się we wprowadzeniu do badania, lecz nie musi być mianownikiem każdego późniejszego procentu.

Sprawdź sprzeczności przed zamknięciem opisu

Gdy osoba zaznaczyła „nie korzystałem”, a następnie wystawiła ocenę, zachowaj oryginalny zapis i oznacz sprzeczność. Sprawdź okres pytania, wariant formularza i dostępne wyjaśnienia. Nie zmieniaj filtra na „tak” tylko po to, aby zachować ocenę. Nie włączaj jej też automatycznie do rozkładu użytkowników. Sposób rozstrzygnięcia lub wyłączenia powinien być jawny i zgodny z regułą analizy.

Przed redakcją sprawdź kolejno: liczbę przypadków z rozstrzygniętym filtrem, liczbę skierowanych do bloku, odpowiedzi merytoryczne, jawne statusy poza skalą oraz braki. Porównaj te liczby z podpisem zestawienia i każdym procentem w tekście. Jeśli reguły nie da się odtworzyć, wskaż potrzebę wyjaśnienia zamiast zgadywać mianownik.

Uporządkuj opis wyników po zastosowaniu filtrów

Usługa Opracowanie wyników ankiety może objąć przedstawienie zebranego materiału z jasnymi podstawami procentów i objaśnieniem przejść. Przygotuj pełny kwestionariusz z instrukcjami, eksport bez zbędnych danych identyfikujących, opis konfiguracji filtrów i obecne zestawienia. Zaznacz pozycje, w których liczba odpowiedzi budzi wątpliwości.

Omów opis pytań z filtrem

Pytania do poradnika

Co, jeśli brakuje danych lub część odpowiedzi jest niejasna?

Wskażemy informacje potrzebne do wyjaśnienia zakresu. Nie dopisujemy odpowiedzi, cytatów ani wyników. Możemy opracować materiał w jego rzeczywistych granicach, jeśli zakres zostanie uzgodniony, oraz opisać ograniczenia. Część braków może wymagać uzupełnienia przez autora badania.

Co przesłać do wyceny opracowania wyników?

Przygotuj aktualny materiał, narzędzie badawcze, cel i pytania, wytyczne oraz termin. Przy ankiecie potrzebny jest plik odpowiedzi i kwestionariusz; przy wywiadach liczba rozmów, transkrypcje lub opis ich stanu; przy dokumentach zbiór albo spis materiału oraz kryteria analizy. Dodaj istniejący tekst i uwagi promotora, jeśli są.

Źródła wykorzystane w poradniku

  1. Redline C., Dillman D., Smiley R., Carley-Baxter L., Jackson A. (2000), Making Visible the Invisible: An Experiment with Skip Instructions on Paper Questionnaires. U.S. Census Bureau, SM00-02, 7 marca 2000. https://www.census.gov/library/working-papers/2000/adrm/sm00-02.html
  2. Smith P. G., Morrow R. H., Ross D. A. (red.) (2015), Field Trials of Health Interventions: A Toolbox, wyd.3, rozdział14: Questionnaires, s.223-248, część3.4 i Appendix14.4. Oxford University Press. DOI:10.1093/med/9780198732860.003.0014. https://academic.oup.com/book/31771/chapter/265860688

Arkusz do samodzielnej pracy

Rozpisz swój rozdział przed redakcją.

Arkusz planowania rozdziału wyników pomoże połączyć pytania badawcze z danymi, tabelami, opisem i miejscem na dyskusję. Możesz pracować z nim samodzielnie, bez podawania e-maila.

Twój materiał. Konkretny zakres pomocy.

Ustalmy zakres na podstawie Twoich materiałów.

Napisz, czy masz ankietę, wywiady, dokumenty albo gotowy fragment. Dodaj oczekiwany rezultat, termin i najważniejsze wytyczne.

Wysłanie zapytania rozpoczyna ustalanie zakresu. Cenę i warunki realizacji poznasz przed decyzją o zamówieniu.

Zapytaj o opracowanie